top of page
Buscar

Nem tudo é TDAH, você sabia?

Foto do escritor: Marcelo Hugo da Rocha
Marcelo Hugo da Rocha
1 de dez. de 2024
3 min de leitura

Atualizado: 7 de dez. de 2024

Quando eu ainda estava na faculdade de Psicologia tinha certeza de que as pessoas não queriam ser "catalogadas" por transtornos mentais, já que a terapia tinha deixado grande parte do seu passado como algo "só para loucos" ou "só para quem precisa". Então, se alguém não tinha o que "tratar" de grave, para que ir à terapia?


Eu estava bem enganado.


Mas antes de tratar deste engano, continuo dizendo que a popularização da Psicologia - como o Direito, pois as pessoas têm uma melhor ideia dos próprios direitos - tem dois lados: um bom e outro ruim. O bom, estamos vencendo muitos tabus, como a terapia não é "só para loucos". A terapia hoje está associada a melhorar a saúde mental e não, necessariamente, para "curar" algo. Ou seja, é um processo contínuo de bem-estar. É um investimento, como quem se exercita semanalmente numa academia para a saúde física. Alguém larga a academia porque chegou onde gostaria de estar? Não.


E o lado ruim? Ele está relacionado com o "bem enganado". O fato é que muita gente está opinando sobre tudo e todos, o que recai ao erro que é impossível saber de tudo, nem mesmo um psicólogo formado está preparado para todas as condições existentes. E quando se fala de saúde mental há um risco maior de gerar resultados piores do que benéficos. Mas vale o engajamento, não é? Com isso, o vocabulário do leigo hoje está enriquecido com um caldo de letras: TOC, TCC, TDAH, TAG, TEPT, TOD, TEA,...


E como sei disso? O paciente chega na sessão já autodiagnosticado. Basta abrir o Instagram e lá está cheio de testes e posts indicando as características dos transtornos citados. O mais interessante é que os pacientes chegam tranquilos, diferentes de quem entra no consultório médico adentro com a receita pessimista do Dr. Google, representação do Mensageiro da Morte.


Porém, no consultório do psicólogo a realidade é diferente: "- Descobri que tenho TDAH e agora faz todo o sentido porque sou multitarefa". Em outras palavras, há uma busca incessante do "porquê sou assim" e os transtornos representam a varinha mágica para tirar todo o peso das costas das "coisas que eu faço sem pensar". Hoje parece que o TDAH é o "salvador da pátria" que explica tudo, da procrastinação à falta de interesse por estudar, por exemplo.


Não estou dizendo que não é TDAH (Transtorno do Déficit de Atenção com Hiperatividade), mas pode ser muita coisa que não é TDAH.


Um exemplo simples? O tédio. É uma emoção que está faltando nas prateleiras emocionais. Ninguém sente mais tédio, pois no primeiro segundo que ela surge, saca-se um celular e logo ela é eliminada. O que acontece, é que muita gente foge do tédio como vampiro da cruz e esta agitação é confundida com TDAH. Ninguém mais quer ficar quieto com os próprios pensamentos, sem fazer absolutamente nada. Produtividade e eficiência são as irmãs gêmeas da voz autocrítica que não nos deixa em paz nunca. Sempre precisamos estar fazendo qualquer coisa, preferencialmente, mais de uma. Assistir apenas TV sem um celular na mão é para poucos.


Já ouvi declarações como: “Tenho TDAH porque não consigo parar para estudar”. E, quando pergunto o que a pessoa faz para evitar o estudo, a resposta costuma ser: “Vou para o celular.” Quando pergunto se o que ela estuda é chato, a resposta é sempre sim. Entre uma refeição deliciosa e um prato de chuchu com rabanete, o que você escolheria? Sua escolha indicaria TDAH?


Eu entendo que as "caixinhas" ou rótulos ajudam muitas pessoas a se entenderem melhor. Por exemplo, eu me identifico com meu signo: canceriano típico, emocional e sensível. Mas o perigo está em transformar um transtorno em desculpa ou terceirizar responsabilidades: “A culpa é do meu TDAH.” A culpa só existe quando não fazemos nada para melhorar.


O papel do psicólogo é ajudar – seja diagnosticando, seja indicando o tratamento adequado quando um transtorno realmente está presente. No meu consultório, meus pacientes aprendem que não são rótulos ambulantes. São pessoas no comando de suas vidas, ainda que, às vezes, precisem lidar com um passageiro incômodo, que pode desembarcar ou simplesmente calar-se um dia.





 
 
 

17 comentários


ngoongniepgangvoat.1.24.5
há 3 horas

e39.com nhìn qua thì mình để ý cách phối màu trước, khá dịu chứ không có cảm giác chói mắt. Mình vốn thích mấy trang nhìn đơn giản, mở lên không phải căng mắt phân biệt từng phần nên kiểu giao diện này khá hợp gu. Còn một điểm nhỏ nữa là các chuyên mục được gom nhóm rõ ràng, muốn xem phần nào cũng đỡ mất công tìm. Bình thường gặp trang xếp mọi thứ sát nhau là mình hơi ngại lướt tiếp, ở đây thì nhìn thoáng và dễ nắm bố cục hơn. Mình mới xem sơ nên chưa nói được gì về những phần bên trong, chỉ thấy phần trình bày ban đầu khá dễ chịu. Các…

Curtir

terrancecart.e.r.36.0.7
18 de out.

https://thoitiethomnay.org/thai-nguyen/hang-gio/ mình bấm vào thử vì đang cần canh giờ ra đường ở Thái Nguyên, ai ngờ giao diện nhìn khá dễ chịu. Trang chia thông tin theo kiểu từng khối nên lướt nhanh vẫn nắm được, không bị nhồi chữ quá nhiều. Mình thích nhất đoạn dự báo theo giờ vì nó ghi rõ nhiệt độ và khả năng mưa trong 24 giờ tới, nhìn phát là biết nên mang áo mưa hay không. Với lại phần hiện tại cũng hiện luôn kiểu 21°C, mây rải rác, gió nhẹ và độ ẩm, nên khỏi phải đoán mò. Nói chung không cầu kỳ, nhưng bố cục gọn và cái bảng theo giờ cập nhật kèm mốc thời gian hiển thị…

Curtir

terrygr.a.y.78.4.41
15 de out.

https://soicaulodechuan.net/ mình mới ghé thử vài phút cho biết thôi, kiểu mở lên lướt nhanh xem họ làm giao diện ra sao. Ấn tượng đầu là trang chia khu vực khá rành mạch nên mắt mình bắt nhịp nhanh, không bị cảm giác “một mớ” khi kéo xuống. Mình cũng để ý phần điều hướng đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại không phải tìm lâu, bấm cái là qua mục khác liền. Mà tông màu nhìn khá nhẹ, ngồi nhìn một lúc cũng không bị chói hay mỏi mắt. Nói chung không cần đọc kỹ vẫn hiểu mình đang ở phần nào nhờ cách họ chia khối nội dung và để menu ở ngay trên đầu trang.

Curtir

camilaol.son.9.6.903
10 de out.

cómo registrarse en Afun fue lo primero que busqué por pura curiosidad, y me sorprendió que no lo hagan eterno. En la misma página te dejan claro que el alta va con lo básico y que se puede hacer rápido, tipo en un minuto si ya tenés el móvil a mano para el código. También me pareció bien que te recuerden lo de la contraseña: no lo dicen como sermón, pero sí te empujan a que sea más segura (mínimo 8 caracteres y mezclando cosas). En general se entiende sin releer mil veces, porque el texto está cortado en bloques cortos y separan bien lo del usuario clave de la parte de verificación por teléfono con su código.

Curtir

katrinach.av.e.z.5202
10 de out.

posiciones de la Liga MX las chequé rápido hoy y me gustó que no te avienta puro “lugar” y ya. La tabla se entiende sin esfuerzo: todo bien alineado, con encabezados claros, y en dos segundos ubicas puntos y diferencia de goles sin andar adivinando. Eso ayuda un montón cuando ves equipos pegaditos y no sabes por qué uno está arriba del otro. También se siente bien que lo manejen como foto del torneo, porque en Liga MX con 17 jornadas te cambian las cosas en nada y no es como para clavarse con una sola semana. Me fui deslizando y no me perdí ni tantito, todo está en un bloque limpio y la tabla en tiempo real queda bien…

Curtir
bottom of page