A síndrome do pai ausente
- Marcelo Hugo da Rocha

- 28 de mar. de 2024
- 2 min de leitura
"Pai é quem cria".
Este ditado é daqueles que a sabedoria popular acertou em cheio sem precisar ter lido uma biblioteca inteira de livros de Psicologia. Porém, no texto de hoje não quero enaltecer a figura do padrasto, que nos arranjos atuais, são cada vez mais comum: pais separados que se casam novamente e reúnem a prole de ambos sob a mesma proteção.
Minha pretensão é trazer um olhar mais analítico do papel que as mães-solo precisam exercer além da maternidade, a da paternidade.
Percebo na clínica, a dificuldade de lidar com a ausência de um pai quando a mãe precisa assumir esta função na criação dos seus filhos. Esta ausência pode ser justificada por vários motivos, mas aquele que o pai vivo se omite de estar presente na construção da personalidade e educação de seu filho é o mais difícil de encarar, pois a raiva é na maioria das vezes o sentimento compartilhado tanto pela mãe como da prole abandonada.
Acontece que numa dinâmica de casal, em geral, cada um deles exerce uma função, a qual eu denomino de "puxa-solta". Seja o pai, seja a mãe, será inevitável na relação com os filhos que um representará aquele que cobra, manda, determina, põe de castigo, dita regras e coloca limites. Este é quem "puxa". Ao outro, então, caberá o que "solta", aquele que permite e abranda as restrições aos olhos dos filhos. Este padrão parece ser até algo cultural de tão normalizado que é.
Pare e pergunte-se: quem exercia na sua vida o "puxa" e o "solta"?
A questão fica complexa quando o filho é criado apenas pela mãe. Aqui um parênteses. Quando me dirijo a "mãe", poderia ser um pai ou um dos companheiros de um casal homoafetivo. Porém, quem procura a terapia e compartilha suas dificuldades da vida doméstica são as mães. Então, quem se responsabiliza unicamente pela criação terá que assumir tanto o "puxa" como o "solta". Precisará ser energético para impor limites, mas também ter a sensibilidade para ceder. A questão é que na cabeça da criança ou adolescente estes sinais estão numa única pessoa.
Normalmente, nas casas com ambos os pais, o filho que tentou alguma coisa com um deles e recebeu a negativa, tentará persuadir o outro se aquilo é tão importante para ele. Chega até ser um meme: "Pergunte para sua mãe se você pode" ou "Pergunte para o seu pai". Então há este equilíbrio, uma espécie de balança de alternância de poderes.
Agora, a mãe ou pai que exerce ambas as funções tem que lidar num instante impondo limites e logo após enfrentar novamente a insistência do filho, pois ele não tem a outra pessoa para recorrer. No Direito, diríamos que não haveria a segunda instância, apenas um único juiz para decidir e não um tribunal para ouvir a reclamação. Se na cabeça do filho parece ser o único movimento a fazer, na da mãe a confusão é certa. Ora cede, ora impõe limites, ora não sabe o que responder, e assim, vai sendo construída uma relação estressante e pesada, principalmente, na adolescência.
Esta tal síndrome do título é para chamar a atenção para este problema bastante atual e do sofrimento que as mães passam por ele, infelizmente.





https://sc88e.com/ hôm trước mình thấy bạn bè nhắc nên cũng bấm vào nghía thử cho biết thôi. Mình không tìm hiểu sâu hay tham gia gì, chủ yếu xem giao diện có dễ nhìn không. Cảm giác đầu tiên là trang làm khá thoáng, chữ không bị dồn dập nên đọc lướt vẫn ổn. Mấy phần nội dung được chia thành từng khối rõ ràng, nhìn cái là biết đang ở mục nào chứ không phải kéo lên kéo xuống để đoán. Mình cũng thích cái cách họ căn lề và chia cột gọn gàng, nên mắt không bị mỏi khi xem trên màn hình điện thoại. Nói chung vào vài phút thấy dễ làm quen vì menu đặt ngay…
Bài viết khá hay và dễ theo dõi, cảm ơn bạn đã chia sẻ. Mình đọc đoạn nói về hỗ trợ đồng đội, trị liệu theo hướng tôn trọng trải nghiệm thấy rất chạm, nên mình lưu lại bài này. Mình cũng hay theo dõi thống kê XSMB mỗi ngày nên tự gom lại thành một trang để lúc cần tra cho nhanh. Ai quan tâm thì ghé xem https://kn.gravatar.com/soicauxsmbpro
https://qq88.fun/ dạo này thấy mọi người nhắc hoài nên mình cũng bấm vào xem thử cho biết. Mình không có ngồi tìm hiểu nội dung sâu hay làm gì nhiều, chủ yếu nhìn qua giao diện thôi. Cảm giác đầu tiên là trang nhìn khá thoáng, không bị nhồi chữ, mấy phần được chia thành từng khối rõ ràng nên lướt nhanh vẫn nắm được mình đang ở đâu. Mình thích kiểu sắp xếp này vì đỡ phải kéo lên kéo xuống để tìm thứ cần xem. Thanh menu để ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại cũng tiện, không phải đoán. Nói chung nhìn nhẹ mắt, đọc lướt ổn, và mấy khung thông tin xếp theo cột gọn…
Trước đây mình hay lo vụ cài addon Minecraft PE bị đụng với resource pack nên toàn ngồi chọn lọc rồi test từng cái một, nhất là sợ máy yếu bị giật lag. Mình thường ưu tiên shader dạng nhẹ nhàng cho cấu hình thấp, với thỉnh thoảng kiếm thêm vài map mới để đổi gió cho thế giới đỡ đơn điệu. Trong mấy nhóm chơi chung, mọi người hay rôm rả bàn về addon kiểu furniture hoặc alien invasion, rồi chấm sao nhận xét đủ kiểu để dễ chọn bản ổn. Mình thì không thích tải theo tin đồn, nên hay tìm nguồn có cập nhật đều. Hồi đó mình tình cờ đọc vài gợi ý trên thuvienmc.com nên…
https://hi88.wedding/ mình thấy bạn bè nhắc nên bấm vào xem thử cho biết chứ cũng không định ngồi lâu. Vào cái là thấy giao diện khá thoáng, nhìn không bị rối, kiểu chia từng khối nội dung nên lướt xuống cũng nhẹ nhàng. Mình để ý mấy bảng thông tin họ trình bày theo cột gọn gàng, nhìn qua là hiểu chứ không phải căng mắt đọc. Thanh menu đặt chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại giữa các phần cũng nhanh, không cần mò mẫm nhiều. Nói chung mình chỉ xem vài phút cho vui thôi mà vẫn thấy cách họ sắp xếp khối và các cột hiển thị khá gọn trên màn hình.