A síndrome do pai ausente
- Marcelo Hugo da Rocha

- 28 de mar. de 2024
- 2 min de leitura
"Pai é quem cria".
Este ditado é daqueles que a sabedoria popular acertou em cheio sem precisar ter lido uma biblioteca inteira de livros de Psicologia. Porém, no texto de hoje não quero enaltecer a figura do padrasto, que nos arranjos atuais, são cada vez mais comum: pais separados que se casam novamente e reúnem a prole de ambos sob a mesma proteção.
Minha pretensão é trazer um olhar mais analítico do papel que as mães-solo precisam exercer além da maternidade, a da paternidade.
Percebo na clínica, a dificuldade de lidar com a ausência de um pai quando a mãe precisa assumir esta função na criação dos seus filhos. Esta ausência pode ser justificada por vários motivos, mas aquele que o pai vivo se omite de estar presente na construção da personalidade e educação de seu filho é o mais difícil de encarar, pois a raiva é na maioria das vezes o sentimento compartilhado tanto pela mãe como da prole abandonada.
Acontece que numa dinâmica de casal, em geral, cada um deles exerce uma função, a qual eu denomino de "puxa-solta". Seja o pai, seja a mãe, será inevitável na relação com os filhos que um representará aquele que cobra, manda, determina, põe de castigo, dita regras e coloca limites. Este é quem "puxa". Ao outro, então, caberá o que "solta", aquele que permite e abranda as restrições aos olhos dos filhos. Este padrão parece ser até algo cultural de tão normalizado que é.
Pare e pergunte-se: quem exercia na sua vida o "puxa" e o "solta"?
A questão fica complexa quando o filho é criado apenas pela mãe. Aqui um parênteses. Quando me dirijo a "mãe", poderia ser um pai ou um dos companheiros de um casal homoafetivo. Porém, quem procura a terapia e compartilha suas dificuldades da vida doméstica são as mães. Então, quem se responsabiliza unicamente pela criação terá que assumir tanto o "puxa" como o "solta". Precisará ser energético para impor limites, mas também ter a sensibilidade para ceder. A questão é que na cabeça da criança ou adolescente estes sinais estão numa única pessoa.
Normalmente, nas casas com ambos os pais, o filho que tentou alguma coisa com um deles e recebeu a negativa, tentará persuadir o outro se aquilo é tão importante para ele. Chega até ser um meme: "Pergunte para sua mãe se você pode" ou "Pergunte para o seu pai". Então há este equilíbrio, uma espécie de balança de alternância de poderes.
Agora, a mãe ou pai que exerce ambas as funções tem que lidar num instante impondo limites e logo após enfrentar novamente a insistência do filho, pois ele não tem a outra pessoa para recorrer. No Direito, diríamos que não haveria a segunda instância, apenas um único juiz para decidir e não um tribunal para ouvir a reclamação. Se na cabeça do filho parece ser o único movimento a fazer, na da mãe a confusão é certa. Ora cede, ora impõe limites, ora não sabe o que responder, e assim, vai sendo construída uma relação estressante e pesada, principalmente, na adolescência.
Esta tal síndrome do título é para chamar a atenção para este problema bastante atual e do sofrimento que as mães passam por ele, infelizmente.





XX88 mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, kiểu vào xem cho biết chứ không có ý ngồi nghiên cứu gì sâu. Ấn tượng đầu là giao diện nhìn sáng sủa, các mục được chia rõ nên lướt nhanh cũng không bị lạc. Mình thích nhất là phần thể thao họ gom theo kiểu “sảnh” (như M Thể thao, BTi, Saba Sports) nên nhìn phát là hiểu đang ở khu nào, không phải bấm qua lại nhiều. Nội dung trên trang cũng không bị dồn chữ, kéo xuống là thấy từng khối tách ra khá gọn, đọc đỡ mệt. Nói chung cảm giác như họ làm để người mới vào cũng bắt nhịp được, và mấy tiêu…
keonhacai5.net dạo này mình thấy nhắc đâu đó nên bấm vào coi thử cho biết, kiểu tò mò giao diện thôi chứ không có ngồi nghiên cứu gì. Vào cái là thấy họ sắp xếp khá thoáng, nhìn vài giây là hiểu chỗ nào là nội dung chính, chỗ nào để chuyển mục, không bị rối như mấy trang nhét chữ kín màn hình. Mình để ý cách họ chia thông tin thành từng khối rõ ràng, có mấy bảng dạng cột nhìn gọn nên liếc nhanh cũng nắm được ý. Lúc kéo xuống vẫn giữ được nhịp đọc, không bị “lạc” giữa trang. Nói chung cảm giác dùng trên điện thoại cũng ổn vì menu đặt dễ thấy, bấm…
Xem bóng đá xoilac tv mình thấy nhiều người nhắc nên tò mò vào thử cho biết. Mình không kiểu ngồi soi nội dung từng mục đâu, chủ yếu nhìn xem trang sắp xếp thế nào cho dễ dùng. Ấn tượng đầu là giao diện nhìn khá thoáng, mấy phần nội dung được chia thành các khối rõ ràng nên kéo xuống không bị “ngợp”. Mình thích nhất là kiểu hiển thị thông tin theo dạng bảng cột gọn gàng, liếc một cái là nắm được chứ không phải đọc cả đống chữ. Menu cũng để chỗ dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục khá mượt, không phải tìm mãi. Nói chung chỉ cần vậy là mình thấy ổn…
sunwin dạo này thấy nhắc hoài nên mình cũng ghé thử cho biết, kiểu vào xem giao diện thôi chứ chưa chơi gì. Ấn tượng đầu là trang nhìn khá “thoáng”, nội dung chia theo từng mảng nên lướt một cái là nắm được chỗ nào nói về gì, không bị dồn chữ làm mệt mắt. Mình dùng điện thoại là chính, thấy cuộn trang và chuyển qua lại giữa các mục khá mượt, chắc họ có tối ưu phần mobile như giới thiệu. Mấy tiêu đề đặt rõ ràng nên đọc nhanh vẫn hiểu, không cần phải dò từng dòng. Nói chung cảm giác thân thiện với người mới vào, nhất là cách họ sắp xếp các khối nội…
https://soicau247.com/soi-cau-xo-so.html bữa lướt thấy link này nên mình bấm vào coi thử cho biết, chủ yếu xem bố cục chứ không có ngồi đọc kỹ. Cảm giác đầu tiên là trang chia nội dung theo từng khối khá rõ, kéo xuống không bị rối. Mình để ý có phần mục lục đặt ngay trên bài nên muốn nhảy tới đoạn nào cũng tiện, khỏi phải cuộn mỏi tay. Mấy chỗ trình bày dạng bảng/cột nhìn gọn, kiểu liếc nhanh là hiểu đang nói về gì, không bị chữ dính chữ. Nói chung giao diện không màu mè, tập trung vào cách sắp xếp cho dễ theo dõi, nhất là phần mục lục và các bảng số được căn theo cột…