top of page
Buscar

Nem tudo é TDAH, você sabia?

Foto do escritor: Marcelo Hugo da Rocha
Marcelo Hugo da Rocha
1 de dez. de 2024
3 min de leitura

Atualizado: 7 de dez. de 2024

Quando eu ainda estava na faculdade de Psicologia tinha certeza de que as pessoas não queriam ser "catalogadas" por transtornos mentais, já que a terapia tinha deixado grande parte do seu passado como algo "só para loucos" ou "só para quem precisa". Então, se alguém não tinha o que "tratar" de grave, para que ir à terapia?


Eu estava bem enganado.


Mas antes de tratar deste engano, continuo dizendo que a popularização da Psicologia - como o Direito, pois as pessoas têm uma melhor ideia dos próprios direitos - tem dois lados: um bom e outro ruim. O bom, estamos vencendo muitos tabus, como a terapia não é "só para loucos". A terapia hoje está associada a melhorar a saúde mental e não, necessariamente, para "curar" algo. Ou seja, é um processo contínuo de bem-estar. É um investimento, como quem se exercita semanalmente numa academia para a saúde física. Alguém larga a academia porque chegou onde gostaria de estar? Não.


E o lado ruim? Ele está relacionado com o "bem enganado". O fato é que muita gente está opinando sobre tudo e todos, o que recai ao erro que é impossível saber de tudo, nem mesmo um psicólogo formado está preparado para todas as condições existentes. E quando se fala de saúde mental há um risco maior de gerar resultados piores do que benéficos. Mas vale o engajamento, não é? Com isso, o vocabulário do leigo hoje está enriquecido com um caldo de letras: TOC, TCC, TDAH, TAG, TEPT, TOD, TEA,...


E como sei disso? O paciente chega na sessão já autodiagnosticado. Basta abrir o Instagram e lá está cheio de testes e posts indicando as características dos transtornos citados. O mais interessante é que os pacientes chegam tranquilos, diferentes de quem entra no consultório médico adentro com a receita pessimista do Dr. Google, representação do Mensageiro da Morte.


Porém, no consultório do psicólogo a realidade é diferente: "- Descobri que tenho TDAH e agora faz todo o sentido porque sou multitarefa". Em outras palavras, há uma busca incessante do "porquê sou assim" e os transtornos representam a varinha mágica para tirar todo o peso das costas das "coisas que eu faço sem pensar". Hoje parece que o TDAH é o "salvador da pátria" que explica tudo, da procrastinação à falta de interesse por estudar, por exemplo.


Não estou dizendo que não é TDAH (Transtorno do Déficit de Atenção com Hiperatividade), mas pode ser muita coisa que não é TDAH.


Um exemplo simples? O tédio. É uma emoção que está faltando nas prateleiras emocionais. Ninguém sente mais tédio, pois no primeiro segundo que ela surge, saca-se um celular e logo ela é eliminada. O que acontece, é que muita gente foge do tédio como vampiro da cruz e esta agitação é confundida com TDAH. Ninguém mais quer ficar quieto com os próprios pensamentos, sem fazer absolutamente nada. Produtividade e eficiência são as irmãs gêmeas da voz autocrítica que não nos deixa em paz nunca. Sempre precisamos estar fazendo qualquer coisa, preferencialmente, mais de uma. Assistir apenas TV sem um celular na mão é para poucos.


Já ouvi declarações como: “Tenho TDAH porque não consigo parar para estudar”. E, quando pergunto o que a pessoa faz para evitar o estudo, a resposta costuma ser: “Vou para o celular.” Quando pergunto se o que ela estuda é chato, a resposta é sempre sim. Entre uma refeição deliciosa e um prato de chuchu com rabanete, o que você escolheria? Sua escolha indicaria TDAH?


Eu entendo que as "caixinhas" ou rótulos ajudam muitas pessoas a se entenderem melhor. Por exemplo, eu me identifico com meu signo: canceriano típico, emocional e sensível. Mas o perigo está em transformar um transtorno em desculpa ou terceirizar responsabilidades: “A culpa é do meu TDAH.” A culpa só existe quando não fazemos nada para melhorar.


O papel do psicólogo é ajudar – seja diagnosticando, seja indicando o tratamento adequado quando um transtorno realmente está presente. No meu consultório, meus pacientes aprendem que não são rótulos ambulantes. São pessoas no comando de suas vidas, ainda que, às vezes, precisem lidar com um passageiro incômodo, que pode desembarcar ou simplesmente calar-se um dia.





 
 
 

12 comentários


18casitSSDssalist
há 2 dias

Khi đọc các nội dung giới thiệu trực tuyến, tôi thường để ý cách bài viết dẫn dắt trước khi nhắc đến nền tảng chính. Trong bài này, phần nói về 91 CLUB được đặt sau đoạn mở đầu nên mình thấy khá dễ theo dõi. Cách sắp xếp đó giúp thông tin xuất hiện tự nhiên hơn và không làm người đọc có cảm giác quảng cáo quá sớm. Nội dung còn lại chủ yếu tập trung vào trải nghiệm sử dụng, giao diện và các danh mục giải trí quen thuộc. Nhìn chung cách viết khá rõ ràng.

Curtir

billy24barne.s7.8.3.5
01 de out.

hitclubme.live nhìn giống kiểu mấy trang giải trí quen thuộc nhưng cách dàn trang gọn hơn nên mình đọc khá nhanh. Mình vào chủ yếu để xem giao diện sắp xếp ra sao chứ không có ý định ngồi lâu, và thấy họ chia nội dung theo từng khối khá rõ nên lướt xuống không bị lẫn. Phần menu để ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại tiện, không phải tìm vòng vòng (mình ghét nhất kiểu giấu menu). Mấy bảng dạng cột cũng được căn thẳng hàng, nhìn một lượt là nắm được thông tin chứ không phải căng mắt dò từng dòng. Nói chung nó cho cảm giác làm chỉn chu ở phần hiển thị, đặc biệt…

Curtir

darrylvar.g.as1384
13 de set.

iwin club tối qua lúc nghỉ tay mình lướt thử cho biết, kiểu xem nó trình bày thế nào thôi chứ cũng không định ngồi lâu; vừa vào là thấy menu để ngay chỗ dễ nhìn nên mình chuyển qua lại vài mục khá nhanh, không phải đoán xem nút nằm ở đâu (mấy trang mình hay gặp hay giấu tùm lum). Nội dung thì họ chia thành các khối nhìn gọn, khoảng cách vừa đủ nên mắt mình đọc một mạch, kéo xuống cũng không bị rối vì chữ với khung không chồng chéo lên nhau. Mình còn để ý các tiêu đề nổi bật rõ ràng, nên chỉ cần liếc là biết đoạn nào đang nói gì, nhất…

Curtir

christinejones.5999.9
06 de set.

thương hiệu uu88 có dễ dùng không? Mình cũng hơi nghi ngờ kiểu mấy trang game hay làm rối mắt lắm, nhưng vào thử thì lại thấy mọi thứ khá gọn, không phải mất công đoán chỗ nào để làm gì, nhất là phần PHÁ GẠCH đặt nổi nổi nên lướt cái là thấy ngay. Mình chỉ xem nhanh thôi. Không kỳ vọng nhiều. Mà cái hay là họ để luôn dòng hướng dẫn điều khiển ngay trên nội dung, kiểu “← → hoặc A D di chuyển thanh · Space bắt đầu bắn”, đọc một phát là hiểu. Đỡ phải mò menu hay kéo xuống tìm. Màu mè cũng vừa phải. Nhìn ổn. Cuối cùng mình vẫn nhớ rõ…

Curtir

anyadoug.hert16.7
25 de ago.

thương hiệu jd88 mình thấy lướt qua trên mạng hoài nên cũng bấm vào xem thử cho biết, chủ yếu coi giao diện chứ không có tìm hiểu sâu. Vào cái là thấy bố cục chia khối khá dễ nhìn, thông tin không bị dồn một cục nên đọc kiểu “liếc nhanh” vẫn hiểu đang nói gì. Mình thích nhất là phần menu đặt chỗ rõ ràng, bấm qua lại giữa các mục không phải mò, cảm giác thao tác mượt và đỡ rối. Mấy đoạn nội dung họ trình bày theo dạng danh sách nên mắt bắt chữ nhanh hơn, nhìn gọn chứ không kiểu dài lê thê. Nói chung chỉ cần vậy là đủ thiện cảm rồi, vì…

Curtir
bottom of page